ابوسعید ..... ابن سینا

یك روز شیخ ما, ابوسعید,در نیشابور مجلسی می گفت. خواجه ابوعلی سینا,رحمةالله- علیه,از درِ خانقاه شیخ درآمد و ایشان هردو پیش از ان یكدیگر ندیده بودند, اگرچه میان ایشان مكاتبت بود. چون بوعلی از در درآمد شیخ ما روی به وی كرد و گفت:«حكمت دانی آمد.» خواجه بوعلی درآمد و بنشست. شیخ به سرِ سخن شد. و مجلس تمام كرد و از تخت فرود آمد و در خانه شد و خواجه بوعلی با شیخ در خانه شد و درِ خانه فرازكردند و سه شبانه روز با یكدیگر بودند به خلوت, و سخن میگفتند كه كس ندانست, و هیچ كس نیز به نزدیك ایشان در نیامد, مگر كسی كه اجازت دادند, و جز به نماز جماعت بیرون نیامدند.

بعد از سه شبانه روز, خواجه بوعلی برفت. شاگردان از خواجه بوعلی پرسیدند كه:«شیخ را چگونه یافتی؟» گفت:« عجبا هرچه من میدانم او میبیند » و متصوّفه و مریدان شیخ, چون نزدیك درآمدند, از شیخ سؤال كردند كه:«ای شیخ! بوعلی را چگونه یافتی؟» گفت :« هرچه ما می بینیم او می داند ».

********************************************************

اگر یاد بگیری که سیال و انطباق پذیر باشی، شکست ناپذیر خواهی بود، همیشه! *

********************************************************

با درود و مهر

از یاران و همراهان همیشگی بابت این چند روز پوزش میطلبم، امیدوارم پذیرا باشید

فکر کنم یه دو هفته ای کلا از زندگی استعفا دادم...... بگذریم... در خدمت دوستان هستم...

تا بعد...

*********************************************

بارخدايا به بريدنم از غير و پيوستنم به تو خود را از هر شائبه خالص كردم، و با تمام وجود به تو رو آوردم، و از آن كه نيازمند به عطاى توست روى گرداندم، و درخواست خود را از طرف آن كه از فضل تو بى‏نياز نيست گرداندم، و دانستم كه حاجت خواستن محتاج از محتاج ديگر از سبك‏رائى و گمراهى عقل اوست. خداوندا، چه بسيار مردم را ديده‏ام كه از غير تو عزت خواستند و خوار شدند، و از غير تو ثروت طلبيدند و تهيدست گشتند، و در طلب بلندى و مقام برآمدند و پست شدند، پس انسان دورانديش به‏ديدن امثال ايشان بر راه درست رود و پندگيرى او مايه توفيق او شود، و اين انتخاب او را به راه صواب رهنمون گردد. پس اى مولاى من مرجع خواهش من تويى نه هيچ مسئول ديگر، و برآورنده نيازم تويى نه هيچ مطلوب ‏اليه ديگر، پيش از آنكه كسى را بخوانم تو را مى‏خوانم و بس، احدى در چشم‏انداز اميد من با تو شريك نيست، و هيچ كس در دعاى من با تو همراه نيست، و نداى من او و تو را با هم در برنمى‏گيرد. الهى، تنها توراست وحدانيت و يگانگى، و ملكه قدرت بى‏نياز، و فضيلت حول و قوّت، و پايه والايى و رفعت، و ماسواى تو در تمام عمر خود نيازمند رحمت تو، و در كار خويش عاجز و مغلوب، و در امور خود ناتوان است، و حالاتى گوناگون، و صفات ناپايا دارد، پس تو بالاتر از آنى كه همانند و ضدى براى تو باشد، و بزرگ‏ تر از آن كه همسان و همتا داشته باشى، پس پاك و منزّهى، معبودى جز تو نيست...

*********************************************

*******************************************************

دکتر علی شریعتی :

در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی می کنند،

و بر حسینی می گریند که آزادانه زیست و آزادانه مرد...

********************************************************